Het ontstaan van Duitse Herder Gebruikshondenkennel “Vom Falorie” en de eigenaar van deze kennel.

John: Bij deze stel ik mezelf voor:                
Mijn naam is John van de Berg, ben geboren op 13-07-1958, niet getrouwd, wel één dochter genaamd Jessica.
Zij is geboren op 29-01-1992. Ik heb een relatie met Saskia Stark.

In 1981 ben ik in aanraking gekomen met de Duitse Herder door mijn buurman Ton Dudok.
Ik woonde toen in Den Helder en ben daar ook met de hondensport begonnen.               
Mijn eerste hond was “Fanny van Zeedijk” die ik gekocht had als pup.    
Met deze hond is met deze hond allemaal begonnen.
Met haar haalde ik VH-3 en IPO-3.                

Fanny:

De wedstrijdsport was toen nog ver weg van mijn bed.
In die tijd had ik ook al mijn tweede hond aangeschaft, namelijk   "Falk van Zeedijk”, een nestbroer van Fanny. Ik kon deze hond overnemen van de fokker omdat hij stopte met de hondensport.        
Deze hond was bepaald geen lieverdje.                                                            
Tijdens de training in Den Helder beet hij de poedel van de voorzitter van de hondenclub dood, die op het moment van apporteren naar buiten kwam (mag natuurlijk niet gebeuren, maar het gebeurde wel).                                
Iedereen was kwaad op mij, en daardoor ben ik op zoek gegaan naar een andere hondenclub.              

Falk:

Dit werd toen kringgroep “Wieringermeer”.                                                      
Ik heb daar met Falk zijn VH-3 en IPO-3 gehaald                                                            
Bij deze kringgroep heb ik ook pakwerk leren doen, wat ik ong. 6 jaar actief heb gedaan.
Na Fanny en Falk ben ik serieus op zoek gegaan naar een Duitse Herder die ook wedstrijden aan zou moeten kunnen,
wat niet mee viel.

In 1984 heb ik mijn kennelnaam aangevraagd, wat uiteindelijk “Vom Falorie” werd.
Het ontstaan komt door de FA van Fanny en Falk (mijn eerste honden), de rest was een feest gebeuren.                         

Mijn eerste nestje was in 1987 met Jack van Noort x Fanny van Zeedijk (2 reuen / 3 teven).
Mijn tweede nestje was met Rolf van Slot Valckestein x Fanny van Zeedijk.                      
Rolf van Slot Valckestein was toen van keurmeester Willem van Dijk.                                    
Uit dit nest kwam helaas maar 1 teef.                                                                                   
Ik mocht toen van Willem en Mar van Dijk (kennel “van het Zuidpark”) de reu nogmaals gebruiken,
  wat resulteerde in 7 reuen / 3 teven [zie nakomelingen]

Hier enkele honden uit die tijd:

In 1986 had ik Balar Bernd van het Zuidpark, deze hond had helaas Elleboogdysplasie.
Hij was wel erg mooi in zijn jonge tijd, en ik ging wel eens met hem naar clubmatch.              
Hij heeft op een clubmatch een keer direct achter Mats van Bad-Boll gelopen,
die later uitgroeide tot een top kynoloog.     

Balar Bernd:

In dat zelfde jaar had ik Yankie van de Schilbree.
Hier heb ik VH-1 en IPO-1 mee gehaald.
Met haar heb ik één keer een wedstrijd gedraaid (VH I 92-85), maar deze hond was helaas niet wat ik zocht.

In 1990 kocht ik Orff vom Haus Antverpa. Orff was 6 maanden toen ik hem kocht.             
De vorige eigenaar zag het met hem niet zitten.                                                                
De vader van Orff was “Quito vom Blitsaerd”, en de moeder was “Unka vom Karthago”.
Zijn roepnaam werd Sandor. VH-1 98-95-97 = 290 / VH-2 93-95-92 = 280 / VH-3 96-93-94 = 283.                                  

Sandor (Orff):

Met deze hond mag ik wel zeggen dat het lekker ging.
In 1994 1 ste geworden bij kringgroep “Oldebroek” 96-93-93 = 282,
en zo door de jaren heen nog vele wedstrijden gedraaid zoals in 1996 en 1997 Interland Nederland – België.
In 1997 meegedaan aan de selectiewedstrijd bij kringgroep “Geldermalsen” voor de W.U.S.V.                                    

Dat zelfde jaar hebben we ook nog de Kringgroepkampioenschappen gedraaid,
en daar had ik samen met mijn teamgenoot de 2 de plaats behaald.                                   
Ook hebben we Nog 2 keer deelgenomen aan het Nederlands Africhtingskampioenschap in Haaksbergen en Nijmegen.
Sander (Orff) is in 2000 overleden aan keelkanker.                     
Het was in één woord een KANJER van een hond!

In 1993 kreeg ik “Utah van het Zuidpark”.                                                                           
Deze hond heb ik in 1995 verkocht aan Police dog Center Holland.                                     
Op dat moment was ik druk bezig met Sander (Orff) en dat vond ik wel genoeg op dat moment.

In oktober 1995 kocht ik “Iris vom Grauen Stahlhammer” op fokkersvoorwaarden van Theo Janssen uit Elst.                      

Deze hond zou later mijn trend zetter worden van mijn kennel
Zoals hij nu is even net iets anders dan een andere 
En dit had ik van te voren niet verwacht.

Met Iris heb ik VH-3 en IPO-3 gehaald.                                                                                
Het was een moeilijke hond voor de africhting, maar daar hou ik wel van.                            
We hebben het toch geprobeerd wedstrijden te draaien.
1 x de P.A.K. van Noord-Holland en 1 x de “Oldebroeker Bokaal”.
Speuren en Appel dat ging wel goed (98 punten op het P.A.K., dat zegt wel genoeg),
maar helaas had ze met manwerk iets te veel in huis.
Dus vond ik het beter om met haar te stoppen, en af en toe een nestje te fokken.                 
Het resultaat kunt u lezen bij de teven. Iris is de “trendsetter” van mijn kennel “vom Falorie”.

Na Iris kwam Bucha, geboren op 04-02-1998. Van deze superteef kunt u alles lezen bij de teven.                              

Ik mag dan ook met trots zeggen dat dit één van de beste teven was die in Nederland rond liep.
Ze was super afgericht en heeft / had een geweldig karakter!

Tussen 1998 en 2004 heb ik nog enkele honden gehad maar de tijd die ik met Bucha nodig had,
beletten het mij om er nog een hond  naast te hebben.                                                  
Zo had ik ook nog “Djanka vom Falorie” die ik met 2 jaar heb verkocht aan Harm Jonker.
Deze hond is later overgegaan naar zijn dochter en die heeft met Djanka de BSP gehaald in 2006 .
Ook dit is een zeer goede hond voor de sport (zie nakomelingen).

In 2003 heb ik een hond over genomen van 18 maand die bijna niet af te richten is (volgens de “kenners”).
Dit moest de opvolger van Bucha gaan worden in de sport.
Zijn naam is “Aaron vom Haus Sevens”, een nakomeling van “Joker vom Ruhbachtal” x “Xandra vom Haus Sevens”.
Dit was zeker geen makkelijke hond .
We hebben de selectie voor de WUSV gehaald maar helaas losten de hond niet met manwerk .
Aaron zit nu in de Oekraiene bij Antolof, waar hij de WUSV heeft gedraaid voor Oekraine. Helaas was hij erg ziek dat weekend. Het speuren ging nog goed ondanks dat hij 2 voorwerpen overliep. De tweede dag moest hij manwerk doen en dat is zijn lust en zn leven maar hij had niet meer de power om snel bij de vlucht te zijn en werd gediskwalificeerd. Ik heb toen zelf het besluit genomen om hem terug te trekken en dat is dan ook gedaan met een attest van de dierenarts daar in Denemarken.

Ook in 2007 hebben Antolof en Aaron meegedaan aan het WK in Bratislava. Helaas een pechweek voor beiden, de dag voor het WK krijgt Antolof een aanrijding terwijl hij Aaron in de kar heeft zitten. De kar werdt lelijk geraakt, en Aaron had duidelijk last van spierpijn. Tijdens het intrainen was het verschrikkelijk, op het WK zelf ging het alweer beter maar voor degene die niet wisten wat er gebeurd was, zag het er allemaal niet mooi uit. Het was misschien een betere keus geweest om Aaron terug te trekken, maar reken dr op dat dat een moeilijke beslissing is! Wij zouden Aaron na dit WK terug nemen naar Nederland, maar wij hebben besloten hem bij Antolof te laten. Het zijn echte maatjes, en hier zou er toch niet veel meer met Aaron gedaan worden. Laat hem dus maar lekker in Oekraine blijven!

Sinds enige tijd ben ik aan het sporten met Gamble, de dochter van Bucha. Ze gaat erg goed. Of ze geschikt is voor de wedstrijden zal de tijd uitwijzen.

Tevens heb ik een pup gekocht, een reu genaamd Baldo. Hij is ondeugend maar zeer atent!

Bucha is nu dik 10 jaar en zit nog steeds vol levenslust. Ze is een goede opvoeder van de puppen en van honden die zich niet kunnen gedragen. "Respect voor de oudjes!" Aldus Bucha...

Saskia: op mijn 9e liep ik al op een hondenclub met mijn terrier Rakker. Mijn 2e hondje alweer, want de eerste is helaas gestorven nog voor hij een jaar oud werdt. Rakker kon werkelijk alles, en was een groot persoonlijkheidje, ondanks een schofthoogte van 22 centimeter, en een gewicht van 2,3 kilo. Mijn grootste liefde was echter het paard, waar ik jarenlang mee zoet ben geweest. Diverse paardjes zijn mijn eigendom geweest, maar op de een of andere manier miste ik altijd iets.

Op een dag de stoute schoenen aangetrokken en een hondenclub gemaild met de vraag of ik daar kon leren om hondentrainster te worden. Wat voor vereniging het was wist ik niet, maar ik wist dat er altijd veel herders rondliepen, wat mijn grote interesse had.

Deze vereniging bleek een IPO-vereniging te zijn, en zodoende raakte ik op mijn 16e bekend met de ipo-sport. De hoofdinstructeur, Dirk Hoogenbosch, heeft mij zo ontzettend veel geleerd over honden dat ik daar tot de dag van vandaag nog uiterst dankbaar voor ben. Een betere instructeur kun je je niet wensen. En waar ik veel bewondering voor heb is dat hij zich altijd blijft verdiepen in nieuwe methodes en inzichten over hondengedrag, training, voeding, fokkerij etc, en nooit blijft hangen in methodes/inzichten van jaren geleden.

Van 2 instructrices kreeg ik honden om mee te oefenen. Een mechelaar teef waar IPO-2 op stond, en een Dober reu waar ipo-3 op stond. Beide niet de makkelijkste honden kan ik zeggen. De teef ging het liefst elke training een potje knokken met een andere hond, en de reu... tja wat moet je daar van zeggen. Het was een dober, dat zegt genoeg... ;-)

De wens om een duitse herder te hebben groeide met de dag, en die wens was al zo groot!! Een half jaar later ging die wens dan eindelijk in vervulling: ik kocht mijn eerste Duitse Herder genaamd Shirroja's Etoile Evita van 7 maanden oud. Dat werdt mijn schaduw. Voor de sport helaas minder geschikt, als ik haar nu zou krijgen zou ik haar naar Zweden sturen als geleidehond. Maar goed, dat was niet aan de orde, dus heb ik elke dag volop getraind met haar. Ook Vita kon uiteindelijk werkelijk alles wat je een hond leren kan, maar in de sport nog steeds niet wat ik toch begon te wensen. Uiteindelijk toch ipo-1 met haar gehaald, en een UV diploma

Later heb ik mijn 2e herder erbij gekocht, dat werdt A'Devil von Djipy's Haus. Ondertussen 4 jaar, en hij kleeft nog erger aan me dan Vita. Een brutale snotaap, maar echt alles wat ik ooit wenste voor de sport. Een topper! Ondanks dat Devil te maken heeft gehad met veel lichamelijke problemen, en er 2 keer bijna tussenuit is geknepen, staat hij er weer, is in bezit van ipo-3, heeft 2 keer een wedstrijd gedraaid in Zweden en we kwalificeerde ons tevens voor het Duitse Procinciale Kampioenschap waar Devil 95 punten met pakwerk bij elkaar draaide. Niet slecht voor zo'n 'gammel ding'.

Rakker en Vita waren er toen ook nog, Vita heb ik later teruggegeven aan de fokster. Rakker is overleden op 12 jarige leeftijd.

Na het VZH examen van Devil leerde ik John voor het eerst kennen. Na het IPO-1 examen van Devil zagen we elkaar weer en kort daarna woonden we samen.

Nu in Duitsland heb ik met diverse honden in de sport gedraaid, en heb ik weer een pup erbij gekocht om lekker vanaf het begin af aan op te bouwen. Deze pup is ondertussen bijna 11 maanden, en is afkomstig uit de Deense kennel Satoris. Een vrolijk hondje met erg veel buitdrift. Bijtwerk is fantastisch, in het appel moet hij langzaam aan gaan leren om zn geduld te bewaren, want het is een driftkop, net als Devil. Het gezegde lijkt te kloppen; zo baas zo hond...